- اگر امید روی آورد، طمع، خوار سازد؛
- اگر طمع به جنبش آید، حرص هلاك نماید؛
- اگر یاس فرابگیرد، اندوه بكشد؛
- اگر غضب پدید آید، خشم شدت بگیرد؛
- اگر سعادت رضایت دست دهد، خودداری از مضرات فراموش شود؛
- اگر وحشت بگیرد، حذر كردن از منشاء ترس به خود مشغول كند؛
-اگر امنیت یابد، غرور آن را سلب نماید؛
-اگر مالی به دست آورد، توانگری او را به طغیان كشاند؛
-اگر مصیبتی برسد، بی‏تابی رسوایش كند؛
-اگر فقر آزارش دهد، بلا گرفتارش كند؛
-اگر گرسنگی او را به زحمت اندازد، ناتوانی او را از پا درآورد؛
-اگر سیری بیش از اندازه شود، پرخوری او را به زحمت اندازد.
پس برای قلب هر كوتاهی، زیان به دنبال دارد و هر زیاده‏روی، فساد آورد 

+++++++++++++++++++++++++++++++++  

اگه یه روز به یه در بزرگ که یه قفل بزرگ روش هست برخوردی نا امید نشو...چون اگه قرار بود اون در وا نشه جاش یه دیوار میذاشتن!